January 19 – Hands to the Plow

ዘፍጥረት 20

ጽሑፍ አሳይ

¹ አብርሃም ከዚያ ተነስቶ ወደ ኔጌብ ምድር ተጓዘ፤ በቃዴስና በሹር መካከልም ተቀመጠ፤ በጌራራም በእንግድነት ኖረ።
² አብርሃምም ሚስቱን ሣራን። እኅቴ ናት አለ፤ የጌራራ ንጉሥ አቢሜሌክም ላከና ሣራን ወሰዳት።
³ እግዚአብሔርም በሌሊት በሕልም ወደ አቢሜሌክ መጥቶ። እነሆ፥ አንተ ስለ ወሰድሃት ሴት ምውት ነህ፤ እርስዋ የወንድ ሚስት ናትና።
⁴ አቤሜሌክ ግን አልቀረበላትም ነበር። ስለዚህም “ጌታ ሆይ፣ ንጹሐንን ሕዝብ ትገድላለህን?” አለው።
⁵ እርሱ ራሱ 'እህቴ ናት' አላለኝምን? እርስዋም ራሷ 'ወንድሜ ነው' አለች። በልቤ ቅንነትና በእጄ ንጽሕና ይህን አደረግሁ።"
⁶ እግዚአብሔርም በሕልም እንዲህ አለው፡- “አዎ፣ ይህን በልብህ ቅንነት እንዳደረግኸው አውቃለሁ፣ በእኔም ላይ ኃጢአት እንዳትሠራ የከለከልሁህ እኔ ነኝ፤ ስለዚህም እንድትነካት አልፈቀድሁላትም።”
⁷ እንግዲህ የሰውየውን ሚስት መልስ፤ ነቢይ ነውና፥ ስለ አንተም ይጸልይልሃል፥ አንተም ትድናለህ። ባትመልሳት ግን አንተና የአንተ የሆነው ሁሉ በእርግጥ እንደምትሞቱ እወቅ።
⁸ አቤሜሌክም በማለዳ ተነሣ፥ ባሪያዎቹንም ሁሉ ጠራ፥ ይህንም ሁሉ ነገራቸው፤ ሰዎቹም እጅግ ፈሩ።
⁹ አቢሜሌክም አብርሃምን ጠርቶ። ምን አደረግህብን? በእኔና በመንግሥቴ ላይ ታላቅ ኃጢአት ያመጣህብኝ ምን በደልሁህ? የማይገባህንም ነገር አድርገሃል አለው።
¹⁰ አቢሜሌክም አብርሃምን። ይህን ነገር ያደረግህበት ምን አይተሃል? አለው።
¹¹ አብርሃምም “ይህን ያደረግኩት ‘በዚህ ቦታ እግዚአብሔርን መፍራት የለም፤ በሚስቴም ምክንያት ይገድሉኛል’ ብዬ ስላሰብኩ ነው” አለ።
¹² ከዚህም በላይ፣ እሷ በእርግጥ እህቴ ናት፤ የእናቴ ልጅ ባትሆንም የአባቴ ልጅ ናት፤ እሷም ሚስቴ ሆነች።
¹³ እግዚአብሔርም ከአባቴ ቤት እንድዞር ባደረገኝ ጊዜ፣ ‘ይህ ለእኔ የምታደርጊው ቸርነት ነው፤ በምንሄድበት ቦታ ሁሉ ስለ እኔ ‘ወንድሜ ነው’ በዪ’ አልኳት።
¹⁴ አቤሜሌክም በጎችንና በሬዎችን ወንዶችና ሴቶች ባሪያዎችንም ወስዶ ለአብርሃም ሰጠው፥ ሚስቱንም ሣራንም መለሰለት።
¹⁵ አቢሜሌክም። እነሆ፥ ምድሬ በፊትህ ናት፤ በወደድኸው ተቀመጥ አለ።
¹⁶ ለሣራም “እነሆ፣ ለወንድምሽ አንድ ሺህ ብር ሰጥቼዋለሁ፤ ይህም ከአንቺ ጋር ባሉት ሁሉ ፊት የንጽሕናሽ ምልክት ነው፤ በሁሉም ፊትም ትጸድቂያለሽ” አላት።
¹⁷ አብርሃምም ወደ እግዚአብሔር ጸለየ፥ እግዚአብሔርም አቤሜሌክን ፈወሰ፥ ሚስቱንና ሴት ባሪያዎቹንም ፈወሳቸው፥ ልጆችንም ወለዱ።
¹⁸ እግዚአብሔር የአብርሃምን ሚስት ሣራን ምክንያት የአቢሜሌክን ቤት ማኅፀኖች ሁሉ ዘግቶ ነበርና።

መሳፍንት 4

ጽሑፍ አሳይ

¹ ናዖድም ከሞተ በኋላ የእስራኤል ሕዝብ በእግዚአብሔር ፊት እንደ ገና ክፉ ነገር አደረጉ።
² እግዚአብሔርም በአሶር በነገሠው በከነዓን ንጉሥ በኢያቢስ እጅ አሳልፎ ሰጣቸው፤ የሠራዊቱም አለቃ በሐሮሼት ጎሳ የሚኖረው ሲሣራ ነበረ።
³ የእስራኤልም ሕዝብ ወደ እግዚአብሔር ጮኹ፤ ምክንያቱም 900 የብረት ሠረገሎች ነበሩትና የእስራኤልንም ሕዝብ ለሃያ ዓመታት በጭካኔ ጨቆናቸው።
⁴ በዚያን ጊዜ የላፊዶት ሚስት የነበረችው ነቢይት ዴቦራ በእስራኤል ላይ ትፈርድ ነበር።
⁵ እሷም በኤፍሬም ተራራማ አገር በራማና በቤቴል መካከል ባለው የዲቦራ ዘንባባ ሥር ትቀመጥ ነበር፤ የእስራኤልም ሕዝብ ለፍርድ ወደ እሷ ይመጡ ነበር።
⁶ እሷም የአቢኖዓምን ልጅ ባርቅን ከቃዴሽ ንፍታሌም ጠራችውና “የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ‘ሂድና በታቦር ተራራ ላይ ሰዎችህን ሰብስብ፤ ከንፍታሌምና ከዛብሎን ሕዝብ 10,000 ሰዎችን ውሰድ’ ብሎ አዝዞህ የለምን?
⁷ የኢያቢንን ሠራዊት አዛዥ ሲሣራን ከሠረገሎቹና ከሠራዊቱ ጋር ወደ ቂሾን ወንዝ አመጣዋለሁ፤ በእጅህም አሳልፌ እሰጥሃለሁ።
⁸ ባርቅም። ከእኔ ጋር ብትሄጂ እሄዳለሁ፤ ከእኔ ጋር ባትሄጂ ግን አልሄድም አላት።
⁹ እሷም “በእርግጥ ከአንተ ጋር እሄዳለሁ፤ ሆኖም ግን፣ የምትሄድበት መንገድ ክብርህን አያገኝም፤ እግዚአብሔር ሲሣራን በሴት እጅ አሳልፎ ይሰጠዋልና” አለች። ከዚያም ዲቦራ ተነስታ ከባራቅ ጋር ወደ ቃዴሽ ሄደች።
¹⁰ ባርቅም ዛብሎንንና ንፍታሌምን ወደ ቃዴሽ ጠራቸው። 10,000 ሰዎችም ተከትለውት ወጡ፤ ዴቦራም ከእርሱ ጋር ወጣች።
¹¹ ቄናዊው ሄቤር ከሙሴ አማት የሆባብ ዘሮች ከቄናውያን ተለይቶ ድንኳኑን በቃዴሽ አቅራቢያ በጻዕናኒም እስከሚገኘው እስከ ዛፍ ዛፍ ድረስ ተክሎ ነበር።
¹² የአቢኖዓም ልጅ ባርቅ ወደ ታቦር ተራራ እንደወጣ ሲሣራ ሲነገረው፥
¹³ ሲሣራ ሠረገሎቹን ሁሉ፣ 900 የብረት ሠረገሎችንና ከእርሱ ጋር የነበሩትን ሰዎች ሁሉ ከሃሮሼትሃጎይም እስከ ቂሾን ወንዝ ድረስ ጠራ።
¹⁴ ዲቦራም ባርቅን “እግዚአብሔር ሲሣራን በእጅህ አሳልፎ የሰጠበት ቀን ይህ ነውና ተነሣ፤ እግዚአብሔር በፊትህ አይወጣምን?” አለችው። ባርቅም ከታቦር ተራራ 10,000 ሰዎች ተከትለውት ወጡ።
¹⁵ እግዚአብሔርም ሲሣራንና ሰረገሎቹን ሁሉ ሠራዊቱንም ሁሉ በባርቅ ፊት በሰይፍ ስለት አስደነገጣቸው፤ ሲሣራም ከሰረገላው ወርዶ በእግሩ ሸሸ።
¹⁶ ባርቅም ሰረገሎቹንና ሠራዊቱን እስከ አሮሼትሃጎይም ድረስ አሳደዳቸው፤ የሲሣራም ሠራዊት ሁሉ በሰይፍ ስለት ወደቀ፤ አንድም ሰው አልቀረም።
¹⁷ ነገር ግን ሲሣራ በእግሩ ወደ ቄናዊው የሄቤር ሚስት ወደ ኢያኤል ድንኳን ሸሸ፤ በአሶር ንጉሥ በኢያቢስና በቄናዊው በሄቤር ቤት መካከል ሰላም ነበረና።
¹⁸ ኢያኤልም ሲሣራን ልትገናኘው ወጥታ። ጌታዬ ሆይ፥ ፈቀቅ በል፤ ወደ እኔ ሂድ፤ አትፍራ አለችው። ወደ ድንኳኑም ገባ፥ እርስዋም በምንጣፍ ሸፍናዋለች።
¹⁹ እርሱም። እባክሽ፣ ተጠምቻለሁና የምጠጣው ውሃ ስጪኝ አላት። የወተት አቁማዳም ከፍታ አጠጣችውና ሸፈነችው።
²⁰ እርሱም። በድንኳኑ ደጃፍ ላይ ቁሚ፤ ማንም መጥቶ። እዚህ ሰው አለ? ቢጠይቅሽ፣ 'አይደለም' በዪ አላት።
²¹ የሄቤር ሚስት ኢያኤል ግን የድንኳን ካስማ ወሰደች፥ በእጇም መዶሻ ያዘች። ከዚያም በዝግታ ወደ እርሱ ቀርባ ካስማውን ወደ ቤተ መቅደሱ ውስጥ እስኪወድቅ ድረስ ቸነከረችው፤ እርሱም ከድካም የተነሳ እንቅልፍ ተኝቶ ነበር። እርሱም ሞተ።
²² ባርቅ ሲሣራን ሲያሳድድ ኢያኤል ልትቀበለው ወጥታ። ና የምትፈልገውን ሰው አሳይሃለሁ አለችው። ወደ ድንኳኗም ገባ፤ ሲሣራም በመቅደሱ ውስጥ ካስማውን ይዞ ሞቶ ተኝቶ ነበር።
²³ ስለዚህ እግዚአብሔር የከነዓንን ንጉሥ ኢያቢስን በእስራኤል ሕዝብ ፊት አዋረደ።
²⁴ የእስራኤልም ሕዝብ እጅ የከነዓንን ንጉሥ ኢያቢስን እስኪያጠፉ ድረስ በከነዓን ንጉሥ በኢያቢስ ላይ እጅግ እየበረታች ሄደች።

መዝሙር 25

ጽሑፍ አሳይ

¹ የዳዊት። አቤቱ፥ ነፍሴን ወደ አንተ አነሣለሁ።
² አምላኬ ሆይ፥ በአንተ እታመናለሁ፤ አልፈር፥ ጠላቶቼም በእኔ ላይ ደስ አይበላቸው።
³ በእርግጥም፣ የሚጠብቅህ ሁሉ አያፍርም፤ እጅግ ተንኮለኞችም ያፍራሉ።
⁴ አቤቱ፥ መንገድህን አሳውቀኝ፥ መንገድህንም አስተምረኝ።
⁵ አንተ የመድኃኒቴ አምላክ ነህና በእውነትህ ምራኝ፥ አስተምረኝም፤ ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ።
⁶ እግዚአብሔር ሆይ፣ ምሕረትህንና ጽኑ ፍቅርህን አስብ፤ ከጥንት ጀምሮ ነበሩና።
⁷ የልጅነቴን ኃጢአትና መተላለፍ አታስብ፤ እንደ ቸርነትህ መጠን፥ እንደ ምሕረትህም አስበኝ፥ አቤቱ፥ ስለ ቸርነትህ።
⁸ እግዚአብሔር ቸርና ቅን ነው፤ ስለዚህ ኃጢአተኞችን በመንገድ ይመራቸዋል።
⁹ ትሑታንን በጽድቅ ይመራል፥ ትሑታንንም መንገዱን ያስተምራቸዋል።
¹⁰ የእግዚአብሔር መንገዶች ሁሉ ቃል ኪዳኑንና ምስክሩን ለሚጠብቁ ጽኑ ፍቅርና ታማኝነት ናቸው።
¹¹ እግዚአብሔር ሆይ፣ ኃጢአቴን ይቅር በለኝ፤ ታላቅ ነውና ስለ ስምህ።
¹² እግዚአብሔርን የሚፈራ ሰው ማን ነው? በሚመርጠው መንገድ ይመራዋል።
¹³ ነፍሱ በሰላም ትኖራለች፥ ዘሮቹም ምድሪቱን ይወርሳሉ።
¹⁴ የእግዚአብሔር ወዳጅነት ለሚፈሩት ነው፤ ቃል ኪዳኑንም ያስታውቃቸዋል።
¹⁵ እርሱ እግሮቼን ከወጥመድ ያወጣልና ዓይኖቼ ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር ናቸው።
¹⁶ ብቻዬንና ተቸግሬ ስለሆንኩ ወደ እኔ ዞር በልና ቸር ሁንልኝ።
¹⁷ የልቤ ችግር ሰፊ ነው፤ ከጭንቀቴም አውጣኝ።
¹⁸ መከራዬንና ችግሬን ተመልከት፤ ኃጢአቴንም ሁሉ ይቅር በል።
¹⁹ ጠላቶቼ ስንት እንደሆኑ እና በምን አይነት ኃይለኛ ጥላቻ እንደሚጠሉኝ አስቡ።
²⁰ ነፍሴን ጠብቅና አድነኝ፤ አንተን መጠጊያ አድርጌአለሁና አልፈር።
²¹ ቅንነትና ቅንነት ይጠብቁኝ፤ አንተን እጠብቃለሁና።
²² እግዚአብሔር ሆይ፣ እስራኤልን ከችግሮቹ ሁሉ አድነው።

ማቴዎስ 16

ጽሑፍ አሳይ

¹ ፈሪሳውያንና ሰዱቃውያንም ቀርበው ሊፈትኑት ከሰማይ ምልክት እንዲያሳያቸው ለመኑት።
² እርሱም መልሶ። ሲመሽ። ሰማዩ ቀልቶአልና ዝናቡ መልካም ይሆናል ትላላችሁ አላቸው።
³ ጠዋት ላይም ‘ሰማዩ ቀይና አስፈሪ ስለሆነ ዛሬ አውሎ ነፋስ ይሆናል።’ የሰማዩን ገጽታ እንዴት እንደምትተረጉሙ ታውቃላችሁ፤ የዘመኑን ምልክቶች ግን መተርጎም አትችሉም።
⁴ ክፉና አመንዝራ ትውልድ ምልክት ይፈልጋል፥ ከዮናስ ምልክት በቀር ምልክት አይሰጠውም።
⁵ ደቀ መዛሙርቱ ወደ ማዶ በደረሱ ጊዜ፣ እንጀራ ይዘው መምጣት ረሱ።
⁶ ኢየሱስም። ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን እርሾ ተጠንቀቁና ተጠበቁ አላቸው።
⁷ እርስ በርሳቸውም። እንጀራ አልያዝንም ብለው ተነጋገሩ።
⁸ ኢየሱስ ግን ይህን አውቆ እንዲህ አላቸው፦ “እናንተ እምነት የጎደላችሁ፥ እንጀራ ስለሌላችሁ እርስ በርሳችሁ ስለ ምን ትነጋገራላችሁ?
⁹ እስካሁን አታስተውሉምን? ለአምስት ሺህ ሰዎች የተሰጡትን አምስቱ እንጀራና ስንት መሶብ እንደሰበሰባችሁ አታስቡምን?
¹⁰ ወይስ ለአራት ሺህ ሰዎች የሰበሰብካቸውን ሰባት እንጀራና ስንት ቅርጫት ሰብስበሃል?
¹¹ ስለ እንጀራ እንዳልተናገርሁ እንዴት አታስተውሉም? ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን እርሾ ተጠበቁ።
¹² በዚያን ጊዜ ከፈሪሳውያንና ከሰዱቃውያን ትምህርት እንጂ ከእንጀራ እርሾ እንዲጠበቁ እንዳልነገራቸው ተረዱ።
¹³ ኢየሱስም ወደ ፊልጶስ ቂሣርያ አውራጃ በደረሰ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን። ሰዎች የሰውን ልጅ ማን ይሉታል? ብሎ ጠየቃቸው።
¹⁴ እነርሱም። አንዳንዱ መጥምቁ ዮሐንስ፥ ሌሎችም ኤልያስ፥ ሌሎችም ኤርምያስ ወይም ከነቢያት አንዱ ነው ይላሉ አሉት።
¹⁵ እርሱም። እናንተስ እኔ ማን እንደ ሆንሁ ትላላችሁ? አላቸው።
¹⁶ ስምዖን ጴጥሮስም መልሶ። አንተ ክርስቶስ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ነህ አለ።
¹⁷ ኢየሱስም መልሶ። የዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ ብፁዕ ነህ፤ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና።
¹⁸ እኔም እልሃለሁ፥ አንተ ጴጥሮስ ነህ፥ በዚህችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፥ የገሃነም ደጆችም አይችሉአትም።
¹⁹ የመንግሥተ ሰማያትንም መክፈቻዎች እሰጥሃለሁ፤ በምድር የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።
²⁰ ከዚያም ደቀ መዛሙርቱን እርሱ ክርስቶስ መሆኑን ለማንም እንዳይነግሩ አጥብቆ አዘዛቸው።
²¹ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም መሄድና ከሽማግሌዎችና ከካህናት አለቆች ከጻፎችም ብዙ መከራ መቀበልና መገደል እንዳለበት፥ በሦስተኛውም ቀን ሊነሣ እንደሚገባው ለደቀ መዛሙርቱ ይገልጥላቸው ጀመር።
²² ጴጥሮስም ወደ ጎን ወስዶ። አይሁንብህ ጌታ ሆይ፥ ይህ ከቶ አይደርስብህም ብሎ ሊገሥጸው ጀመረ።
²³ እርሱ ግን ዘወር ብሎ ጴጥሮስን። ወደ ኋላዬ ሂድ፥ ሰይጣን፤ አንተ ለእኔ እንቅፋት ነህ፤ የሰውን እንጂ የእግዚአብሔርን ነገር አታስብምና አለው።
²⁴ ከዚያም ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አላቸው፤ “ሊከተለኝ የሚወድ ቢኖር ራሱን ይካድ፤ መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ።”
²⁵ ነፍሱን ሊያድን የሚወድ ሁሉ ያጠፋታልና፤ ነፍሱን ስለ እኔ የሚያጠፋ ሁሉ ግን ያገኛታል።
²⁶ ሰው ዓለምን ሁሉ ቢያተርፍ ነፍሱንም ቢያጣ ምን ይጠቅመዋል? ወይስ ሰው ስለ ነፍሱ ቤዛ ምን ይሰጣል?
²⁷ የሰው ልጅ ከመላእክቱ ጋር በአባቱ ክብር ይመጣልና፤ ያን ጊዜም ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው ይከፍለዋል።
²⁸ እውነት እላችኋለሁ፥ የሰው ልጅ በመንግሥቱ ሲመጣ እስኪያዩ ድረስ እዚህ ቆመው ሞትን የማይቀምሱ አንዳንድ አሉ።