January 17 – Hands to the Plow

ዘፍጥረት 18

ጽሑፍ አሳይ

¹ እግዚአብሔርም በማምሬ የአድባር ዛፍ አጠገብ ተገለጠለት፥ እርሱም በቀኑ ሙቀት በድንኳኑ ደጃፍ ተቀምጦ ነበር።
² ዓይኖቹንም አነሣና እነሆ ሦስት ሰዎች በፊቱ ቆመው አየ፤ ባያቸውም ጊዜ ሊቀበላቸው ከድንኳኑ ደጃፍ ሮጠ፥ ወደ ምድርም ሰገደ።
³ "አቤቱ፥ በፊትህ ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፥ በባሪያህ አትለፍ።"
⁴ ጥቂት ውሃ ይምጣላችሁ፥ እግራችሁን ታጠቡ፥ ከዛፉም በታች እረፉ፤
⁵ ወደ ባሪያችሁ መጥታችኋልና፥ ቁራሽ ዳቦም ላመጣላችሁ፥ ከዚያም በኋላ ትሄዳላችሁ። እነርሱም። እንዳልኸው አድርግ አሉት።
⁶ አብርሃምም ወደ ድንኳኑ ወደ ሣራ ፈጥኖ ገባና “በፍጥነት ሦስት ስስ የስንዴ ዱቄት ፈጥነህ አበጥብጠህ ቂጣ ጋግር” አላት።
⁷ አብርሃምም ወደ መንጋው ሮጠ፤ አንድ ጥጃም ያዘ፤ ገርና ጥሩም ጥጃ ወስዶ ለአንድ ወጣት ሰጠው፤ እርሱም በፍጥነት አዘጋጀው።
⁸ ከዚያም እርጎ፣ ወተትና ያዘጋጀውን ጥጃ ወስዶ በፊታቸው አቀረበላቸው፤ እነሱም ሲበሉ ከዛፉ ሥር በአጠገባቸው ቆመ።
⁹ ሚስትህ ሣራ የት አለች? አሉት። እርሱም። በድንኳኑ ውስጥ ናት አለ።
¹⁰ እግዚአብሔርም፦ የሚቀጥለው ዓመት በዚህ ጊዜ ወደ አንተ በእርግጥ እመለሳለሁ፤ ሚስትህ ሣራም ወንድ ልጅ ትወልዳለች አለ። ሣራም ከኋላው በድንኳኑ ደጃፍ ሆና ትሰማ ነበር።
¹¹ አብርሃምና ሣራም በዕድሜ አርጅተው ነበር፤ የሴቶች ልማድ ከሣራ ጋር ተቋርጦ ነበር።
¹² ሣራም ለራሷ ሳቀች። እኔ ካደከምሁና ጌታዬም ካረጀ በኋላ ደስታን አገኛለሁን? አለች።
¹³ እግዚአብሔር አብርሃምን “ሣራ፣ ‘ከእርጅና በኋላ ልጅ እወልዳለሁን?’ ለምን ሳቀች?” አለው።
¹⁴ ለእግዚአብሔር የሚከብድ ነገር አለ? በሚቀጥለው ዓመት በዚህ ጊዜ ወደ አንተ እመለሳለሁ፤ ሣራም ልጅ ትወልዳለች።
¹⁵ ሣራም ስለፈራች፣ “አልሳቅኩም” ብላ ካደች። እርሱም “አይ፣ ሳቅሽ ነበር” አላት።
¹⁶ ሰዎቹም ከዚያ ወጡ፥ ወደ ሰዶምም አዩ፤ አብርሃምም ሊወስዳቸው ከእነርሱ ጋር ሄደ።
¹⁷ እግዚአብሔርም አለ። የማደርገውን ከአብርሃም እሰውራለሁን?
¹⁸ አብርሃም በእርግጥ ታላቅና ኃያል ሕዝብ ይሆናልና፥ የምድርም አሕዛብ ሁሉ በእርሱ ይባረካሉና።
¹⁹ እግዚአብሔር ለአብርሃም የሰጠውን ተስፋ ያመጣ ዘንድ ልጆቹንና ከእርሱ በኋላ ቤቱን የእግዚአብሔርን መንገድ ይጠብቁ ዘንድ መርጬዋለሁና።
²⁰ እግዚአብሔርም አለ። በሰዶምና በገሞራ ላይ የሚሰማው ጩኸት እጅግ ስለበዛ፥ ኃጢአታቸውም እጅግ ስለከበደ፥
²¹ እንደ መጣልኝ ጩኸት ሁሉ አድርገው እንደሆነ ለማየት እወርዳለሁ፤ ባይሆንስ አውቃለሁ።
²² ሰዎቹም ከዚያ ዞረው ወደ ሰዶም ሄዱ፤ አብርሃም ግን በእግዚአብሔር ፊት አሁንም ቆሞ ነበር።
²³ አብርሃምም ቀረበና። በውኑ ጻድቁን ከኃጢአተኛ ጋር ታጠፋለህን?
²⁴ በከተማይቱ ውስጥ አምሳ ጻድቃን ቢኖሩስ? ከተማዋን ትጠርጋለህን? በውስጡም ላሉት አምሳ ጻድቃን አትምርምን?
²⁵ እንዲህ ያለውን ነገር ማድረግ ከአንተ ይራቅ፤ ጻድቁንም ከኃጢአተኛ ጋር መግደል፥ ጻድቁም እንደ ኃጢአተኛ ይሆናል፤ ይህ ከአንተ ይራቅ፤ የምድር ሁሉ ዳኛ ፍትሕን አያደርግምን?
²⁶ እግዚአብሔርም። በሰዶም በከተማይቱ አምሳ ጻድቃን ባገኝ፥ ስፍራውን ሁሉ ስለ እነርሱ እምራለሁ አለ።
²⁷ አብርሃምም መለሰ፥ እንዲህም አለ። እነሆ፥ እኔ አፈርና አመድ ብቻ የሆንሁ፥ ከእግዚአብሔር ጋር ልነጋገር ወሰንሁ።
²⁸ ከአምሳ ጻድቃን አምስት ቢጎድሉስ? በአምስት ቢጎድል ከተማዋን ሁሉ ታጠፋታለህን? አለው። እርሱም። አርባ አምስት ባገኝ አላጠፋትም።
²⁹ ዳግመኛም ተናገረውና “እዚያ አርባ ቢገኙስ?” አለው። እርሱም “ለአርባ ሰዎች ስል አላደርገውም” አለ።
³⁰ ከዚያም “እግዚአብሔር አይቆጣ፤ እኔም እናገራለሁ፤ ምናልባት ሰላሳ ቢገኙስ?” አለ። እርሱም “ከዚያ ሰላሳ ባገኝ አላደርገውም” አለ።
³¹ እርሱም። እነሆ፥ ከእግዚአብሔር ጋር ለመነጋገር ወስኛለሁ፤ ምናልባት ሀያ ቢገኙስ? አለ። እርሱም። ስለ ሀያ ሰዎች አላጠፋውም አለ።
³² ከዚያም “እግዚአብሔር አይቆጣ፤ ይህን አንድ ጊዜ ብቻ እናገራለሁ፤ ምናልባት አስር ቢገኙስ?” አለ። እርሱም “ስለ አሥሩ አላጠፋውም” አለ።
³³ እግዚአብሔርም ከአብርሃም ጋር ንግግሩን ከጨረሰ በኋላ ሄደ፤ አብርሃምም ወደ ስፍራው ተመለሰ።

መሳፍንት 2

ጽሑፍ አሳይ

¹ የእግዚአብሔርም መልአክ ከጌልገላ ወደ ቦኪም ወጣ። እርሱም። ከግብፅ አወጣኋችሁ፥ ለአባቶቻችሁም እሰጣችኋለሁ ብዬ ወደማልሁላቸው ምድር አመጣኋችሁ፤ እኔም። ከእናንተ ጋር የገባሁትን ቃል ኪዳን ፈጽሞ አላፈርስም፤
² ከዚህች ምድር ነዋሪዎች ጋር ቃል ኪዳን አታድርጉ፤ መሠዊያዎቻቸውንም ታፈርሳላችሁ።' ነገር ግን ቃሌን አልሰማችሁም። ይህ ያደረጋችሁት ምንድን ነው?
³ ስለዚህ አሁን እላለሁ፣ ከፊታችሁ አላወጣቸውም፤ ነገር ግን የጎናችሁ እሾህ ይሆናሉ፥ አማልክቶቻቸውም ወጥመድ ይሆኑባችኋል።
⁴ የእግዚአብሔርም መልአክ ይህን ቃል ለእስራኤል ሕዝብ ሁሉ እንደተናገረ፥ ሕዝቡ ድምፃቸውን አንሥተው አለቀሱ።
⁵ የዚያንም ስፍራ ስም ቦኪም ብለው ጠሩት፤ በዚያም ለእግዚአብሔር ሠዉ።
⁶ ኢያሱ ሕዝቡን ባሰናበተ ጊዜ የእስራኤል ሕዝብ ምድሪቱን ሊወርሱ ወደ ርስታቸው ሄዱ።
⁷ ሕዝቡም ኢያሱ በኖረበት ዘመን ሁሉ፥ እግዚአብሔርም ለእስራኤል ያደረገውን ታላቁን ሥራ ሁሉ ያዩት፥ ከኢያሱም በኋላ በሕይወት በነበሩት ሽማግሌዎች ዘመን ሁሉ እግዚአብሔርን አመለኩ።
⁸ የእግዚአብሔርም ባሪያ የነዌ ልጅ ኢያሱ በ110 ዓመቱ ሞተ።
⁹ ከገዓስ ተራራ በስተሰሜን በኤፍሬም ተራራ ላይ በምትገኘው በተምናሄሬስ ርስቱን ዳርቻ ቀበሩት።
¹⁰ ያ ትውልድ ሁሉ ደግሞ ወደ አባቶቻቸው ተሰበሰቡ። ከእነርሱም በኋላ እግዚአብሔርን ወይም ለእስራኤል ያደረገውን ሥራ የማያውቅ ሌላ ትውልድ ተነሣ።
¹¹ የእስራኤልም ልጆች በእግዚአብሔር ፊት ክፉ ነገር አደረጉ፥ በኣልንም አመለኩ።
¹² ከግብፅ ምድር ያወጣቸውን የአባቶቻቸውን አምላክ እግዚአብሔርን ተዉ፥ በዙሪያቸውም ከነበሩት ከአሕዛብ አማልክት መካከል ሌሎችን አማልክት ተከተሉ፥ ሰገዱላቸውም፤ እግዚአብሔርንም አስቈጡ።
¹³ እግዚአብሔርን ትተው በኣልንና አስታሮትን አመለኩ።
¹⁴ የእግዚአብሔርም ቁጣ በእስራኤል ላይ ነደደ፥ ለዘረፉአቸውም አሳልፎ ሰጣቸው፤ በዙሪያቸውም ላሉ ጠላቶቻቸው እጅ ሸጣቸው፥ ጠላቶቻቸውንም ከእንግዲህ መቋቋም አልቻሉም።
¹⁵ እግዚአብሔር እንደ ተናገረውና እግዚአብሔርም እንደ ማለላቸው፥ በወጡ ጊዜ ሁሉ የእግዚአብሔር እጅ ለክፋት በእነርሱ ላይ ነበረች፤ እጅግም ተጨነቁ።
¹⁶ እግዚአብሔርም መሳፍንትን አስነሣላቸው፥ ከሚዘርፉአቸውም እጅ አዳኑአቸው።
¹⁷ ነገር ግን ሌሎች አማልክትን ተከትለው አመንዝረው ስለሰገዱላቸው መሳፍንቶቻቸውን አልሰሙም። አባቶቻቸው የእግዚአብሔርን ትእዛዝ የጠበቁትን መንገድ ወዲያውኑ ተዉ፤ እነርሱም አላደረጉም።
¹⁸ እግዚአብሔርም መሳፍንትን ባስነሣላቸው ጊዜ ሁሉ እግዚአብሔር ከመስፍኑ ጋር ነበረ፥ በመስፍኑም ዘመን ሁሉ ከጠላቶቻቸው እጅ አዳናቸው፤ እግዚአብሔርም ከሚያስጨንቋቸውና ከሚያስጨንቋቸው ሰዎች የተነሳ በጩኸታቸው አዝኖአልና።
¹⁹ ዳኛው በሞተ ቁጥር ግን፣ ወደ ኋላ ተመልሰው ከአባቶቻቸው ይልቅ ብልሹዎች ሆኑ፣ ሌሎች አማልክትን ተከትለው፣ አገልግለውና ለእነሱ ሰገዱ። ተግባራቸውንም ሆነ ግትር መንገዳቸውን አልተዉም።
²⁰ የእግዚአብሔርም ቍጣ በእስራኤል ላይ ነደደ፥ እርሱም። ይህ ሕዝብ ለአባቶቻቸው ያዘዝሁትን ቃል ኪዳኔን ስለተላለፉ፥ ቃሌንም ስላልሰሙ፥
²¹ ኢያሱ በሞተ ጊዜ ከተዋቸው አሕዛብ አንዱንም ከእንግዲህ በፊታቸው አላወጣም፤
²² አባቶቻቸው እንደ አደረጉት በእግዚአብሔር መንገድ ይሄዱ እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ እስራኤልን በእነርሱ ለመፈተን ነው።
²³ እግዚአብሔርም እነዚያን አሕዛብ አስቀረ፥ ፈጥኖም አላወጣቸውም፥ በኢያሱም እጅ አሳልፎ አልሰጣቸውም።

መዝሙር 22

ጽሑፍ አሳይ

¹ ለመዘምራን አለቃ፡- እንደ ዘ ዶኢ ኦፍ ዘ ዴይ። የዳዊት መዝሙር። አምላኬ አምላኬ፣ ለምን ተውኸኝ? ከቃተ ቃሌም ለምን ታድነኛለህ?
² አምላኬ ሆይ፣ በቀን እጮኻለሁ፥ አንተ ግን አትመልስልኝም፤ በሌሊትም እጮኻለሁ፥ ዕረፍትም አላገኘሁም።
³ አንተ ግን ቅዱስ ነህ፤ በእስራኤልም ውዳሴ ላይ ተቀመጠህ።
⁴ አባቶቻችን በአንተ ተማመኑ፤ ተማመኑብህ፤ አንተም አዳንሃቸው።
⁵ ወደ አንተ ጮኹ፤ አዳኑህም፤ በአንተም ተማመኑ፥ አላፈሩም።
⁶ እኔ ግን ትል ነኝ እንጂ ሰው አይደለሁም፤ በሰው ልጆች የተናቅሁና በሕዝብ የተናቅሁ ነኝ።
⁷ የሚያዩኝ ሁሉ ያፌዙብኛል፤ አፋቸውን ያወዛውዛሉብኝ፤ ራሳቸውንም ያወዛውዛሉ።
⁸ "በእግዚአብሔር ታምኖአል፤ ያድነው፤ በእርሱ ደስ ይለዋልና ያድነው።"
⁹ አንተ ግን ከማኅፀን የወሰድከኝ አንተ ነህ፤ በእናቴ ጡት ውስጥ እንዳምንህ አድርገኸኛል።
¹⁰ ከልደቴ ጀምሮ በአንተ ላይ ተጣልሁ፤ ከእናቴም ማኅፀን ጀምሮ አንተ አምላኬ ነህ።
¹¹ ከእኔ አትራቅ፤ መከራ ቅርብ ነውና፥ የሚረዳኝም የለምና።
¹² ብዙ በሬዎች ከበቡኝ፤ የባሳን ብርቱ በሬዎች ከበቡኝ፤
¹³ እንደ ነጣቂና እንደሚያገሣ አንበሳ አፋቸውን በእኔ ላይ ከፍተዋል።
¹⁴ እንደ ውሃ ፈሰስኩኝ፤ አጥንቶቼም ሁሉ ከመገጣጠሚያዬ ተለዩ፤ ልቤ እንደ ሰም ነው፤ በጡቴ ውስጥም ቀለጠ።
¹⁵ ኃይሌ እንደ ሸክላ ደርቆአል፥ ምላሴም በመንጋጋዬ ላይ ተጣበቀ፤ አንተ በሞት ትቢያ ውስጥ ጣልኸኝ።
¹⁶ ውሾች ከበቡኝ፤ የክፉዎች ጉባኤም ከበበኝ፤ እጆቼንና እግሮቼን ወግተዋልና።
¹⁷ አጥንቶቼን ሁሉ መቁጠር እችላለሁ - እነሱ በእኔ ላይ ያፈሳሉ እና ይደሰታሉ፤
¹⁸ ልብሶቼን እርስ በእርሳቸው ይከፋፈላሉ፥ በልብሴም ላይ ዕጣ ተጣጣሉ።
¹⁹ አንተ ግን፥ አቤቱ፥ አትራቅ፤ አንተ ረዳቴ፥ ፈጥነህ እርዳኝ።
²⁰ ነፍሴን ከሰይፍ፥ የከበረችውንም ሕይወቴን ከውሻ ኃይል አድናት!
²¹ ከአንበሳ አፍ አድነኝ! ከዱር በሬዎች ቀንዶች አድነኸኛል!
²² ስምህን ለወንድሞቼ እነግራቸዋለሁ፤ በጉባኤም መካከል አመሰግንሃለሁ።
²³ እግዚአብሔርን የምትፈሩ ሆይ፥ አመስግኑት፤ የያዕቆብ ዘር ሁላችሁ፥ አክብሩት፥ የእስራኤልም ዘር ሁላችሁ፥ እርሱን ፍሩት።
²⁴ የተቸገረውን መከራ አልናቀም፤ አልጠላም፤ ፊቱንም ከእርሱ አልሰወረም፤ ነገር ግን ወደ እርሱ በጮኸ ጊዜ ሰምቶታል።
²⁵ በታላቅ ጉባኤ ምስጋናዬ ከአንተ ዘንድ ይመጣል፤ እርሱን በሚፈሩት ፊት ስእለቴን እፈጽማለሁ።
²⁶ ችግረኞች ይበላሉ ይጠግባሉም፤ እግዚአብሔርን የሚሹትም ያመሰግኑታል! ልባችሁ ለዘላለም ሕያው ይሁን!
²⁷ የምድር ዳርቻዎች ሁሉ ያስቡና ወደ እግዚአብሔር ይመለሳሉ፤ የአሕዛብም ወገኖች ሁሉ በፊትህ ይሰግዳሉ።
²⁸ ንግሥና የእግዚአብሔር ነውና፥ እርሱም አሕዛብን ይገዛልና።
²⁹ የምድር ባለጠጎች ሁሉ ይበላሉ ይሰግዳሉም፤ ወደ አፈር የሚወርዱ ሁሉ፥ ራሱንም በሕይወት ማቆየት የማይችል በፊቱ ይሰግዳሉ።
³⁰ ትውልድም ይገዛዋል፤ ለሚመጣው ትውልድ ስለ እግዚአብሔር ይነገራል።
³¹ መጥተው ጽድቁን ገና ላልተወለደው ሕዝብ፥ እርሱ እንዳደረገው፥ ይነግራሉ።

ማቴዎስ 14

ጽሑፍ አሳይ

¹ በዚያን ጊዜ የአራተኛው ክፍል ገዥ ሄሮድስ የኢየሱስን ዝና ሰማ፥
² ለአገልጋዮቹም። ይህ መጥምቁ ዮሐንስ ነው፤ እርሱ ከሙታን ተነሥቶአል፤ ስለዚህም እነዚህ ተአምራት በእርሱ ይሠራሉ አላቸው።
³ ሄሮድስ የወንድሙን የፊልጶስን ሚስት ሄሮድያዳን አስሮት በወህኒ አኑሮት ነበርና።
⁴ ዮሐንስ። እርስዋን ለአንተ ልትሆን አልተፈቀደልህም ይለው ነበርና።
⁵ ሊገድለውም ቢፈልግም፣ ሕዝቡን ፈራ፤ ምክንያቱም እንደ ነቢይ አድርገው ይመለከቱት ነበር።
⁶ የሄሮድስ የልደት በዓል ሲደርስ ግን የሄሮድያዳ ልጅ በሕዝቡ ፊት ዘፈነች ሄሮድስንም ደስ አሰኘችው።
⁷ ስለዚህም የምትለምነውን ሁሉ ሊሰጣት በመሐላ ተስፋ ሰጠ።
⁸ በእናቷ ተመክራ “የመጥምቁ ዮሐንስን ራስ እዚህ ሳህን ላይ ስጠኝ” አለች።
⁹ ንጉሡም አዘነ፥ ነገር ግን ስለ መሐላውና ስለ እንግዶቹ እንዲሰጡት አዘዘ።
¹⁰ ልኮም የዮሐንስን ራስ በወህኒ አስቆረጠው፥
¹¹ ራሱንም በወጭት አምጥተው ለልጅቷ ሰጡአት፥ ወደ እናቷም ወሰደችው።
¹² ደቀ መዛሙርቱም መጥተው አስከሬኑን ወስደው ቀበሩት፥ ሄደውም ለኢየሱስ ነገሩት።
¹³ ኢየሱስም ይህን በሰማ ጊዜ ከዚያ ብቻውን ወደ ምድረ በዳ በታንኳ ፈቀቅ አለ። ሕዝቡም ሰምተው ከከተማዎቹ በእግር ተከተሉት።
¹⁴ ወደ ጀልባው ሲወርድ ብዙ ሕዝብ አየ፤ አዘነላቸው፤ ሕሙማኖቻቸውንም ፈወሰ።
¹⁵ በመሸም ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ ቀርበው። ይህ ቦታ ምድረ በዳ ነው፥ ቀኑም አልፎአል፤ ሕዝቡን ወደ መንደሮች ሄደው ለራሳቸው ምግብ እንዲገዙ አሰናብታቸው አሉት።
¹⁶ ኢየሱስ ግን “መሄድ የለባቸውም፤ እናንተ የሚበሉትን ስጧቸው” አላቸው።
¹⁷ እነሱም “እዚህ ያለን አምስት እንጀራና ሁለት ዓሣ ብቻ ነው” አሉት።
¹⁸ እርሱም። ወደዚህ አምጡልኝ አለ።
¹⁹ ከዚያም ሕዝቡ በሣር ላይ እንዲቀመጡ አዘዘ፤ አምስቱንም እንጀራና ሁለቱን ዓሣ ይዞ ወደ ሰማይ አሻቅቦ አየና ባረከ። ከዚያም እንጀራውን ቆርሶ ለደቀ መዛሙርቱ ሰጣቸው፤ ደቀ መዛሙርቱም ለሕዝቡ ሰጡ።
²⁰ ሁሉም በልተው ጠገቡ፤ የተረፈውንም ቁርስራሽ አሥራ ሁለት መሶብ ሙሉ አነሡ።
²¹ ከሴቶችና ከልጆችም በቀር የበሉትም አምስት ሺህ ወንዶች ያህሉ ነበር።
²² ወዲያውም ሕዝቡን ሲያሰናብት ደቀ መዛሙርቱን ወደ ጀልባው ገብተው ወደ ማዶ እንዲቀድሙት ግድ አላቸው።
²³ ሕዝቡንም አሰናብቶ ሊጸልይ ብቻውን ወደ ተራራ ወጣ። በመሸም ጊዜ ብቻውን በዚያ ነበረ።
²⁴ ነገር ግን ጀልባው በዚህ ጊዜ ከባሕሩ በጣም ርቆ ነበር፤ ነፋሱ ወደ እነርሱ ይነፍስ ስለነበር በማዕበል እየተናወጠች ነበር።
²⁵ ከሌሊቱም በአራተኛው ክፍል በባሕር ላይ እየተራመደ ወደ እነርሱ መጣ።
²⁶ ደቀ መዛሙርቱ ግን በባሕር ላይ ሲሄድ ባዩት ጊዜ ፈሩና “መንፈስ ነው!” አሉ፤ በፍርሃትም ጮኹ።
²⁷ ወዲያውም ኢየሱስ ተናገራቸውና። አይዞአችሁ፤ እኔ ነኝ፤ አትፍሩ አላቸው።
²⁸ ጴጥሮስም መልሶ። ጌታ ሆይ፥ አንተስ ከሆንህ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ እዘዘኝ አለው።
²⁹ ጴጥሮስም “ና” አለው። ጴጥሮስም ከጀልባው ወርዶ በውሃው ላይ ተራመደና ወደ ኢየሱስ መጣ።
³⁰ ነፋሱንም አይቶ ፈራ፥ ሊሰጥምም በጀመረ ጊዜ። ጌታ ሆይ፥ አድነኝ ብሎ ጮኸ።
³¹ ኢየሱስም ወዲያውኑ እጁን ዘርግቶ ያዘውና። አንተ እምነት የጎደለህ፥ ስለ ምን ተጠራጠርህ? አለው።
³² ወደ ጀልባውም በወጡ ጊዜ ነፋሱ ቆመ።
³³ በጀልባውም የነበሩት። በእውነት የእግዚአብሔር ልጅ ነህ ብለው ሰገዱለት።
³⁴ ተሻግረውም ወደ ጌንሴሬጥ ምድር ደረሱ።
³⁵ የዚያም ስፍራ ሰዎች ባወቁት ጊዜ ወደዚያ አገር ሁሉ ሄዱ፥ የታመሙትንም ሁሉ ወደ እርሱ አመጡ፤
³⁶ የልብሱን ጫፍ ብቻ እንዲነኩ ለመኑት። የዳሰሱትም ሁሉ ዳኑ።